Türkiye tarihindeki ilk Anarko-Feminist metin!

- Zevcelik ve validelik tabiatın emri ve mukaddes vazife değildir.

- Mecburiyet-i askeriye kaldırılmalı, evlatlar vatana hibe edilmemelidir.

- Ahlaki ve milli iman kadının hürriyetine değil, içtimai muvazene için vasıta haline getirilmesine muavenet eder.

- Irki milliyetçilik vatanperverlik değildir.

- Tek fırkalı nizamda siyasi haklar meclise girme ve rey verme hakkıyla elde edilemez.

- Maarif, vatan ve milletten ziyade, şahsi hürriyet ve iradeye katkıda bulunmalıdır.

Şehrin en kalabalık caddelerinde veya meydanlarından birinde yürürken, birden bir ses işitiyorsunuz; “İnsan hakları için bir dakikanızı alabilir miyim?”. Sert ve olumsuz bir reddedişi bile zorlayan, sarı önlüklü part-time gönüllüleriyle Uluslararası Af Örgütü, sadece yaşadığımız coğrafyada değil; dünyanın birçok farklı bölgesinde toplamda yaklaşık 2 milyon üyesi ile giderek büyüyor. Kısa birkaç soruya vereceğiniz cevaplardan sonra her ay ödeyeceğiniz belli bir miktar karşılığı, Af Örgütü size “insan hakları savunucusu” olma ayrıcalığını temin ediyor.

Klişe argümanları bir kenara bırakırsak, ‘nefret söylemi’ gerekçesiyle uygulanan sansürün, kuramsal bağlamda idam cezasından farklı olmadığını düşünüyorum. Nasıl kayıtsız şartsız ölüm cezasına karşıysak, benzer şekilde ifade özgürlüğünün önündeki ne idüğü belirsiz engelleri yıkmamız gerekiyor artık.

Öncelikle, teşbihimi biraz netleştireyim. İdam cezasına karşı olmak, simit çaldığı için hapse tıkılan 15 yaşındaki gencin idamına karşı olmak değildir - zira bu gerçekten aşikar bir şekilde karşı olunması gereken bir şey.

Tarihi ve geleneksel foseptiğin kanalizasyon borusu olan aileye ilişkin anti otoriterlerin tutumları bu yazının konusu olacaktır.  Çoklarımızın yeryüzü serüvenine içine düşerek -yahut doğarak diyelim- başladığı bu zulüm müessesesinden kurtuluşun, şahsiyet oluş yürüyüşünde ödenecek ilk bedel olduğu farkedebilenler için bilindik olsa gerek. Bunun ayırdına varamamış olanlarıysa kuytusundaki uykusundan sarsmak, şuur zerketme ameliyesine matuf yaşamayanların uğraşı hiç değil.

Baba ve anne gibi kerameti kendinden menkul ‘büyük’lerin yanında aynı göbek bağından türedi bilumum eşhasın insan tekine karşı açtığı savaş ‘efendini tanı!’ sözü ile başladı bu kurumda/kuburda.